بیمه آسانسور، تاور و آلیماک
بیمه آسانسور، تاورکرین و آلیماک در ایران؛ چارچوب پوششها و الزامات قراردادی
جایگاه بیمه تجهیزات بالابر در مقررات ایران
تجهیزاتی مانند آسانسور ساختمانی، تاورکرین و آسانسور کارگاهی آلیماک به دلیل نقش مستقیم در جابهجایی اشخاص، مصالح و تجهیزات، از پرریسکترین وسایل مورد استفاده در پروژههای عمرانی، صنعتی، نیروگاهی، معدنی و ساختمانی محسوب میشوند. وقوع حادثه برای این تجهیزات ممکن است موجب فوت، نقص عضو، آسیب بدنی، خسارت مالی، توقف پروژه، تخریب سازه یا آسیب به اموال اشخاص ثالث شود. به همین دلیل، انتخاب پوشش بیمهای مناسب باید بر اساس نوع تجهیز، مرحله فعالیت، مالکیت، محل استفاده، ظرفیت، ارزش دستگاه و نوع مسئولیت بیمهگذار انجام شود.
در نظام بیمهای ایران، این پوششها معمولاً در قالب بیمههای مهندسی، بیمه مسئولیت مدنی و بیمه اموال ارائه میشوند. بیمه مرکزی جمهوری اسلامی ایران بر اساس مقررات و آییننامههای شورای عالی بیمه، چارچوب کلی رشتههای بیمهای، شرایط عمومی، نحوه نرخگذاری و ضوابط فعالیت مؤسسات بیمه را تعیین یا نظارت میکند. مطابق آییننامه شماره ۹۴ شورای عالی بیمه، در رشتههایی که امکان تعیین یک نرخ ثابت برای همه خطرها وجود ندارد، شرکت بیمه باید مبانی نرخگذاری خود را با توجه به نوع خطر، سرمایه بیمهشده، سوابق خسارت و شرایط فنی تعیین کند و الزامات مربوط به بیمههای اتکایی را نیز رعایت نماید.
نکته مهم آن است که بیمه آسانسور، بیمه تاورکرین و بیمه آلیماک الزاماً یک بیمهنامه واحد نیستند. برای مثال، بیمه مسئولیت مدنی آسانسور بیشتر بر جبران خسارتهای جانی استفادهکنندگان تمرکز دارد، در حالی که بیمه ماشینآلات و تجهیزات پیمانکاری، خسارت واردشده به خود دستگاه را پوشش میدهد. همچنین در زمان احداث یا نصب سازه و تجهیزات، ممکن است بیمه تمام خطر پیمانکاران یا بیمه تمام خطر نصب مورد نیاز باشد. بنابراین، پیش از صدور بیمهنامه باید مشخص شود که هدف اصلی، پوشش مسئولیت در برابر اشخاص ثالث، جبران خسارت بدنه دستگاه، پوشش عملیات نصب یا پوشش جامع پروژه است.
کلمات کلیدی: بیمه مهندسی، بیمه مرکزی، شورای عالی بیمه، آسانسور، تاورکرین، آلیماک، مسئولیت مدنی، تجهیزات پیمانکاری
بیمه مسئولیت مدنی نگهداری و بهرهبرداری از آسانسور
بیمه مسئولیت مدنی آسانسور برای جبران خسارتهایی طراحی میشود که در اثر استفاده، بهرهبرداری، نگهداری یا نقص عملکرد آسانسور به استفادهکنندگان وارد میگردد. این بیمهنامه معمولاً توسط مالک ساختمان، مدیر ساختمان، بهرهبردار، شرکت خدمات و نگهداری آسانسور یا شخصی که مسئولیت قانونی نگهداری دستگاه را بر عهده دارد تهیه میشود. موضوع بیمه میتواند آسانسور مسافربر، باربر یا آسانسورهایی با کاربری خاص باشد؛ اما نوع کاربری و ظرفیت دستگاه باید بهصورت دقیق در بیمهنامه درج شود.
خطرهایی مانند سقوط کابین، گیرکردن درب، توقف بین طبقات، نقص سیستم ترمز، خرابی تجهیزات ایمنی، برقگرفتگی، نقص فنی یا عملکرد نادرست دستگاه ممکن است موجب آسیب به افراد شود. در صورت احراز مسئولیت بیمهگذار، خسارتهای تحت پوشش، مانند هزینههای پزشکی، غرامت فوت و غرامت نقص عضو، در حدود تعهدات درجشده در بیمهنامه قابل بررسی و پرداخت خواهد بود. میزان تعهد بیمهگر باید با توجه به تعداد استفادهکنندگان، تعداد طبقات، کاربری ساختمان، ارزش دیه و شرایط پروژه تعیین شود.
بر اساس اطلاعات منتشرشده در محصولات بیمهای داخلی، بیمه مسئولیت مدنی نگهداری آسانسور در اصل یک پوشش اختیاری است و صدور آن بهمعنای معافشدن مالک یا بهرهبردار از تکالیف قانونی مربوط به استاندارد، سرویس، بازرسی و نگهداری نیست. بیمهنامه جایگزین بازرسی فنی، اخذ تأییدیههای لازم، سرویس دورهای و استفاده از تعمیرکار مجاز نمیشود. اگر دستگاه بدون رعایت دستورالعملهای فنی مورد استفاده قرار گیرد، اطلاعات خطر بهدرستی اعلام نشود یا حادثه به علتهایی خارج از تعهدات قرارداد رخ دهد، ممکن است پرداخت خسارت با محدودیت یا اختلاف مواجه شود.
در زمان صدور، اطلاعاتی از قبیل نشانی محل، تعداد آسانسورها، ظرفیت، نوع آسانسور، تعداد طبقات، نام مالک یا مدیر، شرکت نگهدارنده، مدت بیمه، حدود تعهدات بدنی و هزینههای پزشکی باید بهدرستی اعلام شود. هرگونه تغییر مؤثر، مانند افزایش ظرفیت، تغییر کاربری، جابهجایی دستگاه یا استفاده خارج از شرایط معمول، باید به شرکت بیمه اطلاع داده شود؛ زیرا تغییر وضعیت خطر ممکن است بر اعتبار پوشش اثر بگذارد.
کلمات کلیدی: بیمه مسئولیت آسانسور، فوت، نقص عضو، هزینه پزشکی، مالک ساختمان، مدیر ساختمان، شرکت نگهداری، بازرسی فنی
بیمه بدنه آسانسور و تفاوت آن با بیمه مسئولیت
یکی از اشتباهات رایج، تصور این است که بیمه مسئولیت آسانسور خسارت واردشده به خود آسانسور را نیز جبران میکند. در حالی که این دو نوع بیمه، موضوع متفاوتی دارند. بیمه مسئولیت، ناظر بر خسارت واردشده به اشخاص ثالث یا استفادهکنندگان است؛ اما خسارتهایی مانند سوختن موتور، آسیب کابین، خرابی تابلو فرمان، تخریب ریل، سرقت قطعات، سقوط تجهیزات یا آسیب ناشی از آتشسوزی به خود دستگاه، معمولاً باید از طریق بیمه اموال، بیمه تجهیزات مهندسی یا پوششهای تکمیلی مربوط به ماشینآلات بررسی شود.
برای آسانسورهایی که در حال نصب هستند، بیمه تمام خطر نصب یا EAR میتواند گزینه مناسبی باشد. این بیمهنامه برای پروژههایی کاربرد دارد که تجهیزات خریداری شده و عملیات نصب، مونتاژ، آزمایش و راهاندازی آنها در حال انجام است. در این مرحله، خطرهایی مانند سقوط قطعات هنگام نصب، آسیب به موتور یا تابلو، اشتباه در نصب، حادثه در زمان آزمایش و خسارت به اموال مجاور اهمیت پیدا میکند. پس از پایان نصب و شروع بهرهبرداری، نوع بیمه مورد نیاز ممکن است تغییر کند و بیمهگذار باید برای دوره بهرهبرداری، پوشش مناسب جداگانه دریافت نماید.
در پروژههای ساختمانی بزرگ، امکان استفاده از بیمه تمام خطر پیمانکاران یا CAR نیز وجود دارد. بیمه CAR میتواند خطرهای مرتبط با عملیات اجرایی پروژه، مصالح، سازههای موقت و مسئولیتهای مربوط به اشخاص ثالث را در چارچوب شرایط بیمهنامه پوشش دهد. با این حال، حدود پوشش، استثنائات، فرانشیز، مدت بیمه و نحوه پایان تعهد باید از متن بیمهنامه و الحاقیهها مشخص شود. برای مثال، برخی بیمهنامههای تمام خطر پیمانکاران، جنگ، شورش، تشعشعات هستهای، اقدام عمدی بیمهگذار، توقف کار و برخی خطرهای خاص را از تعهد بیمهگر خارج میکنند؛ مگر آنکه پوشش جداگانهای خریداری شده باشد.
در بیمههای اموال و مهندسی، اعلام ارزش واقعی دستگاه اهمیت زیادی دارد. اگر سرمایه بیمهشده کمتر از ارزش واقعی باشد، موضوع بیمه ناقص مطرح میشود و ممکن است خسارت بر اساس نسبت سرمایه بیمهشده به ارزش واقعی محاسبه گردد. بنابراین، ارزش خرید، هزینه حمل، حقوق و عوارض گمرکی، هزینه نصب و هزینه جایگزینی دستگاه باید با دقت بررسی شود. همچنین در قرارداد باید مشخص شود که خسارت بر مبنای ارزش روز، ارزش جایگزینی، ارزش مستهلکشده یا هزینه تعمیر پرداخت میشود.
کلمات کلیدی: بیمه بدنه آسانسور، بیمه تمام خطر نصب، EAR، بیمه تمام خطر پیمانکاران، CAR، بیمه ناقص، فرانشیز، الحاقیه
بیمه تاورکرین و خطرهای خاص این تجهیز
تاورکرین یا جرثقیل برجی، از تجهیزات اصلی پروژههای بلندمرتبهسازی و سازههای بزرگ است. این دستگاه در ارتفاع زیاد نصب میشود و معمولاً برای جابهجایی مصالح سنگین، قطعات فلزی، قالبها، تجهیزات و مواد ساختمانی مورد استفاده قرار میگیرد. به دلیل ارتفاع، وزن بار، شعاع کار، شرایط جوی و احتمال واژگونی، خسارت ناشی از حادثه تاورکرین میتواند بسیار سنگین باشد و علاوه بر خود دستگاه، به ساختمان، خودروها، تجهیزات مجاور، کارگران و اشخاص ثالث نیز آسیب وارد کند.
پوشش بدنه تاورکرین معمولاً در قالب بیمه ماشینآلات و تجهیزات پیمانکاری یا CPM بررسی میشود. این بیمهنامه میتواند خطرهایی مانند آتشسوزی، انفجار، صاعقه، زلزله، سیل، طوفان، تگرگ، رانش زمین، سقوط، واژگونی، برخورد، سرقت، خرابکاری غیرگروهی، خطای غیرعمد اپراتور و نقص ناگهانی تجهیزات را طبق شرایط قرارداد پوشش دهد. با وجود عنوان «تمام خطر»، این بیمه به معنای پوشش مطلق هر نوع حادثه نیست؛ بلکه تمام خطرهایی را پوشش میدهد که صراحتاً در زمره استثنائات قرار نگرفته باشند.
برای صدور بیمهنامه تاورکرین، شرکت بیمه معمولاً به اطلاعات فنی مانند برند و مدل، سال ساخت، ظرفیت اسمی، حداکثر ارتفاع، طول فلش، شعاع عملکرد، محل نصب، ارزش دستگاه، سوابق خسارت، نحوه مهاربندی، وضعیت فونداسیون، صلاحیت اپراتور و برنامه سرویس و نگهداری نیاز دارد. در بسیاری از موارد، بازدید کارشناسی پیش از صدور اهمیت زیادی دارد. اگر تاورکرین بدون تأیید فنی، بیش از ظرفیت مجاز یا در شرایط جوی خطرناک استفاده شود، بررسی مسئولیت و پوشش خسارت پیچیده خواهد شد.
در کنار بیمه بدنه، تهیه بیمه مسئولیت مدنی در قبال اشخاص ثالث نیز ضروری است. این پوشش برای خسارت جانی یا مالی واردشده به کارگران، پیمانکاران، عابران، مالکان املاک مجاور و سایر اشخاصی است که در اثر فعالیت تاورکرین آسیب میبینند. بیمه بدنه بهتنهایی خسارت واردشده به اشخاص را پوشش نمیدهد و بیمه مسئولیت نیز معمولاً خسارت خود دستگاه را جبران نمیکند. بنابراین، برای مدیریت کامل ریسک باید این دو موضوع از یکدیگر تفکیک و در صورت نیاز، همزمان بیمه شوند.
کلمات کلیدی: تاورکرین، جرثقیل برجی، بیمه CPM، واژگونی، سقوط بار، مسئولیت اشخاص ثالث، اپراتور، مهاربندی
بیمه آلیماک بهعنوان آسانسور یا بالابر کارگاهی
آلیماک نام تجاری شناختهشدهای در حوزه بالابرها و آسانسورهای کارگاهی است که در بسیاری از پروژههای ساختمانی، صنعتی، نیروگاهی، معدنی و سدسازی برای حمل افراد و مصالح استفاده میشود. این دستگاه معمولاً دارای کابین، دکل، سیستم محرک، تجهیزات ایمنی، ترمز، درهای طبقات و سامانههای کنترل است و در نمای بیرونی یا داخل سازه پروژه نصب میشود. از نظر بیمهای، نام تجاری دستگاه بهتنهایی تعیینکننده نوع بیمه نیست؛ بلکه کارکرد، مرحله استفاده و نوع خطر ملاک اصلی است.
اگر آلیماک در مرحله حمل، نصب، مونتاژ یا راهاندازی باشد، پوشش بیمه تمام خطر نصب یا EAR میتواند برای خطرهای مربوط به عملیات نصب مناسب باشد. اگر دستگاه بهعنوان بخشی از عملیات اجرایی پروژه در حال استفاده باشد، امکان بررسی پوشش آن در بیمه تمام خطر پیمانکاران یا CAR وجود دارد. چنانچه هدف، بیمه خود دستگاه در دوره بهرهبرداری باشد، بیمه ماشینآلات و تجهیزات پیمانکاری یا CPM معمولاً گزینهای است که باید با شرایط فنی و قراردادی شرکت بیمه تطبیق داده شود.
از سوی دیگر، به دلیل حمل افراد، تهیه بیمه مسئولیت مدنی بهرهبردار یا نگهدارنده آلیماک اهمیت ویژهای دارد. این پوشش باید مسئولیت ناشی از سقوط کابین، نقص ترمز، بازشدن درب، حرکت ناخواسته، گیرکردن افراد، نقص سیستم ایمنی یا خطای اپراتور را در حدود تعهدات بیمهنامه بررسی کند. تعداد نفرات مجاز، ظرفیت حمل، سرعت، ارتفاع دکل، نحوه مهاربندی، تعداد ایستگاهها و شرایط استفاده باید در پیشنهاد بیمه و بیمهنامه بهطور دقیق درج شود.
استفاده از آلیماک بدون آموزش اپراتور، بدون سرویس منظم، بدون کنترل قطعات ایمنی یا با بار بیش از ظرفیت، میتواند احتمال حادثه را افزایش دهد. شرکت بیمه ممکن است هنگام رسیدگی به خسارت، گزارش حادثه، سوابق سرویس، گواهی صلاحیت اپراتور، مدارک خرید، گزارش بازرسی، دفترچه فنی و تصاویر محل حادثه را مطالبه کند. رعایت الزامات ایمنی نهتنها برای کاهش حادثه، بلکه برای اثبات حسننیت و اجرای تعهدات بیمهگذار اهمیت دارد.
کلمات کلیدی: آلیماک، آسانسور کارگاهی، بالابر نفر و مصالح، بیمه EAR، بیمه CAR، بیمه CPM، اپراتور، تجهیزات ایمنی
شرایط عمومی، استثنائات و الزامات بیمهگذار
در بیمهنامههای آسانسور، تاورکرین و آلیماک، تعهد بیمهگر تابع قانون بیمه مصوب اردیبهشت ۱۳۱۶، شرایط عمومی بیمهنامه، شرایط خصوصی، جدول تعهدات، الحاقیهها و مقررات فنی مربوط است. بنابراین، صرف پرداخت حقبیمه بهتنهایی کافی نیست و بیمهگذار باید اطلاعات صحیح ارائه کند، خطر را تشدید نکند، مقررات ایمنی را رعایت نماید و در صورت وقوع حادثه، اقدامات لازم برای جلوگیری از توسعه خسارت را انجام دهد.
برخی موارد مانند اقدام عمدی بیمهگذار یا نمایندگان او، جنگ، شورش، بلوا، انقلاب، تشعشعات هستهای، سلاحهای شیمیایی و بیولوژیکی، توقف کلی یا جزئی کار و برخی خسارتهای ناشی از فرسودگی و استهلاک عادی ممکن است در شرایط عمومی از تعهد بیمهگر خارج باشد. همچنین خسارت ناشی از عیب ذاتی، استفاده خارج از ظرفیت، تعمیرات غیراصولی، تغییر غیرمجاز دستگاه یا ادامه بهرهبرداری پس از مشاهده نقص خطرناک، میتواند موجب اختلاف در پرداخت خسارت شود؛ البته تشخیص نهایی به متن بیمهنامه، گزارش کارشناسی و رابطه علت و معلولی حادثه بستگی دارد.
بیمهگذار باید در زمان صدور، مشخصات خطر را دقیق اعلام کند. اظهار خلاف واقع، کتمان اطلاعات مؤثر، عدم اعلام تغییر کاربری، تغییر محل، افزایش ظرفیت یا تغییر شرایط بهرهبرداری میتواند آثار قراردادی داشته باشد. در بیمه مسئولیت آسانسور، در صورت تغییر مؤثر در خطر یا عدم پرداخت حقبیمه، امکان فسخ طبق شرایط بیمهنامه وجود دارد. در برخی شرایط عمومی منتشرشده برای بیمه مسئولیت آسانسور، فسخ از سوی بیمهگر با اخطار کتبی قبلی و رعایت مهلت مقرر انجام میشود؛ بنابراین متن نهایی بیمهنامه و شرایط اختصاصی شرکت بیمه باید ملاک عمل باشد.
پس از وقوع حادثه، بیمهگذار نباید بدون هماهنگی با بیمهگر، آثار حادثه را از بین ببرد یا دستگاه را بهطور کامل تعمیر کند؛ مگر برای اقدامات فوری ایمنی و جلوگیری از خسارت بیشتر. باید زمان، مکان، شرح حادثه، تصاویر، فیلمها، مشخصات شاهدان، گزارش آتشنشانی یا اورژانس، گزارش پلیس، گزارش مسئول ایمنی، سوابق سرویس و مدارک مالکیت حفظ شود. اعلام حادثه باید در مهلت مقرر در بیمهنامه انجام شود؛ مهلتهای درجشده در قرارداد، از جمله مهلتهای اعلام خسارت، بر مهلتهای کلی و غیرشفاف مقدم هستند.
کلمات کلیدی: شرایط عمومی، شرایط خصوصی، استثنائات، تشدید خطر، اظهار خلاف واقع، اعلام خسارت، فرانشیز، قانون بیمه
روش انتخاب پوشش مناسب و مدارک مورد نیاز
انتخاب بیمه مناسب باید از تحلیل مرحله فعالیت آغاز شود. اگر پروژه در مرحله احداث سازه است و تاورکرین یا آلیماک بخشی از عملیات اجرایی محسوب میشود، بیمه CAR میتواند برای خطرهای پروژه بررسی شود. اگر موضوع اصلی، نصب و راهاندازی آسانسور یا بالابر باشد، بیمه EAR مناسبتر است. اگر دستگاه در حال بهرهبرداری و جابهجایی در سایت پروژه باشد، بیمه CPM برای بدنه تجهیز و بیمه مسئولیت برای خسارت واردشده به اشخاص ثالث باید بررسی شود. برای آسانسور فعال در ساختمان نیز بیمه مسئولیت مدنی نگهداری و بهرهبرداری اهمیت خاص خود را دارد.
شرکت بیمه برای ارزیابی خطر معمولاً مدارکی مانند پروپوزال تکمیلشده، مشخصات فنی دستگاه، فاکتور یا سند مالکیت، ارزش روز یا ارزش جایگزینی، قرارداد پیمانکاری، محل استفاده، مدت پروژه، گزارش بازدید، سوابق تعمیر و نگهداری، گواهیهای بازرسی، مشخصات اپراتور و فهرست تجهیزات جانبی را درخواست میکند. در مورد تاورکرین، نقشه فونداسیون، نحوه نصب، مهاربندی و ظرفیت دستگاه اهمیت بیشتری دارد. در مورد آلیماک، مشخصات دکل، ظرفیت کابین، تعداد نفرات، تعداد توقفها و وضعیت سیستمهای ایمنی باید دقیقاً ثبت شود.
حقبیمه بر اساس عواملی مانند نوع تجهیز، ارزش دستگاه، مدت پوشش، نوع فعالیت، محل پروژه، سوابق خسارت، حدود تعهدات، فرانشیز، نوع خطر و پوششهای اضافی محاسبه میشود. طبق آییننامه شماره ۹۴ شورای عالی بیمه، در رشتههای مهندسی که نرخ واحد برای همه موارد وجود ندارد، شرکت بیمه مبانی نرخگذاری متناسب با ریسک را اعمال میکند. به همین دلیل، اعلام یک نرخ ثابت برای همه آسانسورها، تاورکرینها یا آلیماکها بدون بررسی مشخصات فنی، قابل اتکا نیست.
در قراردادهای پیمانکاری، کارفرما ممکن است پیمانکار را ملزم کند که بیمهنامههای مشخصی تهیه کند. با این حال، درج نام کارفرما بهعنوان ذینفع، بیمهگذار مشترک یا طرف قرارداد باید با دقت انجام شود. همچنین باید مشخص شود که مسئولیت اپراتور، پیمانکار جزء، شرکت نگهداری، مالک دستگاه و اشخاص ثالث چگونه تفکیک شده است. در صورت وجود چند بیمهنامه، احتمال همپوشانی یا تعارض تعهدات نیز باید با بررسی کارشناسی مدیریت شود.
کلمات کلیدی: انتخاب بیمه، مدارک بیمه، پروپوزال، ارزش جایگزینی، قرارداد پیمانکاری، نرخگذاری، آییننامه ۹۴، کارفرما
رسیدگی به خسارت و راهکارهای کاهش ریسک
رسیدگی به خسارت در این حوزه معمولاً با اعلام حادثه، تشکیل پرونده، بازدید کارشناس، بررسی علت حادثه، ارزیابی میزان خسارت و تطبیق حادثه با شرایط بیمهنامه انجام میشود. در خسارتهای بدنی، مدارکی مانند گزارش پزشکی قانونی، گواهی فوت، اسناد هزینههای درمان، گزارش مراجع انتظامی و مدارک هویتی زیاندیده ممکن است لازم باشد. در خسارتهای مالی، فاکتور تعمیر، پیشفاکتور قطعات، گزارش تعمیرکار مجاز، تصاویر و گزارش کارشناسی اهمیت دارد.
بیمهگذار باید در اولین فرصت، اقدامات منطقی برای نجات افراد، ایمنسازی محل، جلوگیری از توسعه خسارت، قطع برق یا توقف دستگاه در صورت خطر را انجام دهد. با این حال، اقدامات اضطراری نباید بهگونهای باشد که امکان تعیین علت حادثه از بین برود. تعمیرات اساسی، انتقال دستگاه یا تعویض قطعات اصلی بهتر است پس از هماهنگی با بیمهگر و کارشناس انجام شود؛ مگر اینکه تأخیر، خطر جانی یا خسارت بیشتر ایجاد کند.
برای کاهش احتمال حادثه، باید برنامه مدون بازرسی روزانه، سرویس دورهای، روغنکاری، آزمایش ترمز، کنترل کابلها، کنترل محدودکنندهها، بررسی دربها، کنترل تابلو برق، تست سیستمهای هشدار و ثبت سوابق تعمیرات اجرا شود. اپراتورها باید آموزشدیده و مجاز باشند و ظرفیت مجاز دستگاه همواره رعایت شود. در تاورکرین، کنترل سرعت باد، سلامت فونداسیون، مهاربندی، بار مجاز و وضعیت قلاب و سیمبکسل اهمیت دارد. در آلیماک، عملکرد ترمز اضطراری، دربهای طبقات، سیستم ضدسقوط و اتصالات دکل باید بهصورت منظم بررسی شود.
توصیه مهم این است که بیمهگذار پیش از خرید، فقط به عبارت «تمام خطر» اکتفا نکند. باید جدول تعهدات، استثنائات، فرانشیز، حدود جغرافیایی، مدت بیمه، شرایط تمدید، نحوه محاسبه خسارت، وظایف بیمهگذار و پوشش مسئولیت اشخاص ثالث مطالعه شود. بیمهنامهای که سرمایه کافی یا تعهد بدنی متناسب نداشته باشد، در زمان حادثه حمایت کامل ایجاد نخواهد کرد. همچنین هر تغییر اساسی در دستگاه یا پروژه باید با صدور الحاقیه رسمی ثبت شود.
کلمات کلیدی: اعلام خسارت، ارزیابی خسارت، کارشناس بیمه، پیشگیری از حادثه، سرویس دورهای، ترمز اضطراری، ایمنی اپراتور، تمام خطر
جمعبندی و پرسشهای متداول
برای مدیریت ریسک آسانسور، تاورکرین و آلیماک، ابتدا باید میان بیمه مسئولیت مدنی و بیمه خسارت به خود دستگاه تفاوت قائل شد. بیمه مسئولیت آسانسور، خسارتهای جانی استفادهکنندگان را در حدود تعهدات قرارداد بررسی میکند؛ بیمه CPM برای خسارت بدنه ماشینآلات و تجهیزات پیمانکاری کاربرد دارد؛ بیمه CAR برای عملیات و سازه پروژه و بیمه EAR برای مرحله نصب و راهاندازی قابل بررسی است. در بسیاری از پروژهها، تهیه یک بیمهنامه بهتنهایی کافی نیست و ترکیبی از پوششهای مسئولیت، بدنه، نصب و پروژه لازم خواهد بود.
پرسش: آیا بیمه آسانسور در ایران اجباری است؟
پاسخ: بیمه مسئولیت مدنی آسانسور، بر اساس اطلاعات منتشرشده در محصولات بیمهای، عموماً پوششی اختیاری است؛ اما رعایت الزامات ایمنی، استاندارد، سرویس، نگهداری و بازرسی ممکن است بر اساس مقررات فنی و الزامات محلی یا قراردادی ضروری باشد. بنابراین، اختیاریبودن بیمه بهمعنای اختیاریبودن رعایت ایمنی نیست.
پرسش: آیا بیمه مسئولیت آسانسور خسارت خود آسانسور را پرداخت میکند؟
پاسخ: معمولاً خیر. این بیمه برای مسئولیت در برابر اشخاص ثالث است. برای خسارت بدنه آسانسور باید پوشش اموال، تجهیزات مهندسی، EAR یا CPM، متناسب با مرحله فعالیت، بررسی شود.
پرسش: تاورکرین را با چه بیمهای بیمه کنیم؟
پاسخ: برای بدنه و خسارت خود دستگاه، بیمه CPM قابل بررسی است؛ برای خسارت جانی یا مالی واردشده به دیگران، بیمه مسئولیت مدنی لازم است؛ و اگر تاورکرین بخشی از پروژه در حال ساخت باشد، بیمه CAR نیز باید بررسی شود.
پرسش: آلیماک در چه رشتهای بیمه میشود؟
پاسخ: آلیماک با توجه به مرحله فعالیت میتواند در قالب CPM، CAR یا EAR بیمه شود و به دلیل حمل افراد، پوشش مسئولیت مدنی بهرهبرداری و نگهداری آن نیز اهمیت دارد.
پرسش: در زمان حادثه چه اقدامی باید انجام شود؟
پاسخ: ابتدا جان افراد را نجات دهید، محل را ایمن کنید، از توسعه خسارت جلوگیری نمایید، سپس حادثه را در مهلت مقرر بیمهنامه اعلام و مدارک، تصاویر، گزارشها و سوابق سرویس را حفظ کنید. از تعمیر اساسی یا جابهجایی دستگاه پیش از بازدید کارشناس، جز در موارد اضطراری، خودداری شود.
مبنای کلی این توضیحات، قانون بیمه مصوب ۱۳۱۶، شرایط عمومی بیمهنامههای مسئولیت و مهندسی، آییننامه شماره ۹۴ شورای عالی بیمه و شرایط خصوصی هر بیمهنامه است. متن نهایی هر قرارداد باید توسط شرکت بیمه دارای مجوز از بیمه مرکزی صادر شود و در صورت تفاوت میان توضیحات عمومی و بیمهنامه، مفاد بیمهنامه و الحاقیههای معتبر ملاک خواهد بود.
منابع:
- آییننامه شماره ۹۴ شورای عالی بیمه
- بیمه مسئولیت مدنی نگهداری آسانسور – بیمه ایران
- شرایط عمومی بیمه تمام خطر پیمانکاران – بیمه ایران
- بیمه ماشینآلات و تجهیزات پیمانکاران – بیمه ایران
⚠️ این پاسخ صرفاً اطلاعرسانی است، نه مشاوره حقوقی؛ برای اقدام با وکیل دادگستری دارای پروانه مشورت کنید.
دیدگاهتان را بنویسید