تحلیل جامع کلوز ارزش جایگزینی (Reinstatement Value Clause) در حقوق بیمه ایران

مبانی حقوقی، ماهیت فنی و ضرورت کلوز ارزش جایگزینی در صنایع تولیدی

در حقوق و صنعت بیمه، اصل بنیادین حاکم بر بیمه‌های اموال، اصل غرامت (Indemnity Principle) است؛ اصلی که تصریح می‌کند بیمه‌گذار نباید در پی وقوع حادثه و دریافت خسارت، در وضعیتی مالی بهتر از زمان پیش از حادثه قرار گیرد. مطابق با رویکرد سنتی قانون بیمه مصوب ۱۳۱۶ ایران و شرایط عمومی بیمه‌نامه‌های آتش‌سوزی و خطوط صنعتی، ارزیابی خسارت بر پایه ارزش واقعی (Actual Cash Value – ACV) صورت می‌پذیرد؛ یعنی ارزش روز مورد بیمه پس از کسر مبالغ مربوط به استهلاک (Depreciation) و فرسودگی ناشی از کارکرد. با این حال، در اقتصاد تورمی و به‌ویژه در ساختار صنعتی ایران که وابستگی شدیدی به ماشین‌آلات وارداتی، فناوری‌های خارجی و قطعات ارزبَر دارد، اعمال کسر استهلاک می‌تواند به فلج شدن کامل بنگاه صنعتی بیانجامد. واحدهای تولیدی در صورت وقوع آتش‌سوزی یا انفجار، قادر نخواهند بود با مبلغ خسارت مستهلک‌شده، ماشین‌آلاتی را که ارزش ریالی آن‌ها به دلیل جهش‌های شدید نرخ ارز چند برابر شده است جایگزین کنند. برای رفع این چالش حیاتی، در چارچوب اختیارات نظارتی بیمه مرکزی جمهوری اسلامی ایران و مقررات شورای عالی بیمه، کلوز ارزش جایگزینی (Reinstatement / Replacement Value Clause) به عنوان یک شرط الحاقی معتبر پذیرفته شده است. این کلوز به بیمه‌گذار اجازه می‌دهد بدون اعمال کسر استهلاک، سرمایه لازم برای ساخت، خرید یا راه‌اندازی مجدد دارایی را بر اساس نرخ‌های روز دریافت کند. بدین ترتیب، این سازوکار به عنوان یک استثنای مشروع و پذیرفته‌شده بر شیوه سنتی محاسبه غرامت، شکاف عمیق میان ارزش دفتری، ارزش مستهلک‌شده و بهای بازار را پر کرده و امنیت سرمایه‌گذاری صنعتی را در بحران‌های ارزی تضمین می‌نماید.

کلمات کلیدی: کلوز ارزش جایگزینی، اصل غرامت، بیمه مرکزی ایران، ارزش واقعی، استهلاک، نوسان نرخ ارز، ماشین‌آلات صنعتی، شرایط عمومی بیمه آتش‌سوزی.

تفکیک ساختاری ارزش واقعی روز و ارزش جایگزینی نو در برآورد خسارت

درک تمایز ساختاری میان ارزش واقعی (Actual Cash Value) و ارزش جایگزینی (Reinstatement Value) اساس ارزیابی صحیح در این کلوز است. ارزش واقعی عبارت است از هزینه جایگزینی تجهیزات نو با مشخصات مشابه در زمان حادثه، منهای درصدی معین به عنوان استهلاک فنی و فیزیکی. این روش ارزیابی در عمل، صنایع سنگین و پتروشیمی‌ها را در زمان خسارت کلی با کسری بودجه چشمگیر روبرو می‌سازد، چرا که در بازار تجهیزات صنعتی پیشرفته عملاً چیزی به نام ماشین‌آلات مستهلکِ آماده تحویل با کارایی استاندارد وجود ندارد و بیمه‌گذار ناگزیر است کل خط را با تجهیزات نو نوسازی کند. در نقطه مقابل، کلوز ارزش جایگزینی این تعهد را ایجاد می‌کند که پرداخت خسارت بر مبنای خرید، نصب و راه‌اندازی دارایی جدید و معادل (New for Old) بدون اعمال ضریب استهلاک انجام گیرد، مشروط بر آنکه ظرفیت، کیفیت و بازدهی تجهیزات جدید فراتر از دارایی از دست‌رفته نباشد. طبق ضوابط فنی بیمه مرکزی، ورود این شرط الحاقی به معنای تبدیل عقد بیمه به معامله انتفاعی نیست؛ بلکه نوعی پوشش ارتقایافته است که بیمه‌گذار حق‌بیمه متناسب با آن را پرداخت کرده تا ریسک تقلیل ارزش سرمایه ناشی از فرسودگی را به بیمه‌گر منتقل نماید. در صنایع مادر، ماشین‌آلاتی که ده سال در مدار تولید بوده‌اند و در دفاتر مالی بخش عمده بهای آن‌ها مستهلک شده است، از منظر کلوز جایگزینی، با هزینه‌های سنگینِ بازتولید، حمل بین‌المللی، گمرک و نصب و راه‌اندازی با نرخ ارز روز ارزیابی می‌گردند که مانع از توقف همیشگی چرخه تولید ملی می‌شود.

کلمات کلیدی: ارزش جایگزینی نو، هزینه استهلاک، ارزش دفتری، بازدهی تولید، تجهیزات معادل، ارزیابی کارشناسی، تعهدات بیمه‌گر، استهلاک فنی.

تأثیر نوسانات شدید نرخ ارز و ریسک تورم سرمایه‌ای بر بازسازی خطوط تولید

یکی از بزرگ‌ترین ریسک‌های تهدیدکننده تاب‌آوری مالی بنگاه‌های صنعتی در ایران، بی‌ثباتی پولی و کاهش ارزش برابری پول ملی است. از آنجا که بخش عمده ماشین‌آلات حساس صنعتی، سیستم‌های کنترل ابزار دقیق و قطعات خطوط فرآیندی ماهیت وارداتی دارند، بهای آن‌ها تابعی مستقیم از نرخ برابری ارز (اعم از حواله نیما یا نرخ ارز آزاد/توافقی) است. در صورتی که بیمه‌گذار سرمایه بیمه‌شده را در ابتدای سال مالی بر پایه نرخ ارز معینی تعیین کرده باشد، جهش ناگهانی ارز در طول دوره بیمه‌نامه به ایجاد شکافی بزرگ میان سرمایه مندرج در جدول مشخصات بیمه‌نامه و هزینه واقعی جایگزینی تجهیزات می‌انجامد. این بحران ارزی دو پیامد مخرب دارد: نخست اینکه نقدینگی مورد نیاز برای سفارش‌گذاری خطوط تولید از سازندگان خارجی یا زنجیره‌های تأمین داخلی فراتر از توان نقدینگی کارخانه می‌رود، و دوم اینکه در صورت عدم رعایت تمهیدات کلوز جایگزینی، بیمه‌گر با استناد به کم‌بیمه‌شدگی، خسارت را تقلیل می‌دهد. بنابراین، کاربرد این کلوز صرفاً یک تسهیلات ساده برای نوسازی نیست، بلکه یک ابزار مهندسی مالی و مدیریت ریسک نوسان ارز تلقی می‌شود. در صورت وقوع سانحه، شرکت صنعتی می‌تواند مستندات خرید، گشایش اعتبارات اسنادی (LC)، هزینه‌های حمل‌ونقل و ترخیص گمرکی را بر مبنای آخرین محاسبات ارزی به هیئت کارشناسی ارزیابی خسارت ارائه دهد تا در ارزیابی نهایی، افزایش قیمت نهاده‌ها و قطعات ناشی از تکانه‌های ارزی درون مرزهای تعهد کلوز پوشش داده شود.

کلمات کلیدی: نوسان نرخ ارز، ریسک تورم، اعتبارات اسنادی، ترخیص گمرکی، خطوط فرآیندی، مهندسی مالی، شکاف نقدینگی، زنجیره تأمین ماشین‌آلات.

الزامات تطابق با قاعده نسبی سرمایه و ماده ده قانون بیمه ایران

مهم‌ترین چالش حقوقی و محاسباتی در زمان ارزیابی خسارت تحت این کلوز، نحوه اعمال ماده ۱۰ قانون بیمه (قاعده نسبی سرمایه) است. مطابق ماده ۱۰ قانون بیمه مصوب ۱۳۱۶: «در صورتی که مالی به کمتر از قیمت واقعی بیمه شده باشد، بیمه‌گر فقط به تناسب مبلغی که بیمه کرده است با قیمت واقعی مال، مسئول خسارت خواهد بود.» تطبیق این ماده با کلوز ارزش جایگزینی نیازمند دقت فنی بالاست. از آنجا که تعهد بیمه‌گر پرداخت خسارت بر مبنای ارزش جایگزینی نو است، معیار سنجش وقوع «کم‌بیمه‌شدگی» دیگر ارزش مستهلک‌شده روز حادثه نیست، بلکه کل ارزش جایگزینی نو مورد بیمه در زمان وقوع حادثه است. اگر بیمه‌گذاری برای کاهش حق‌بیمه، ارزش تجهیزات کارخانه را بر اساس دفاتر مالی ریالی تعیین کند اما در متن بیمه‌نامه کلوز ارزش جایگزینی را درج نماید، در روز حادثه با فاجعه محاسباتی روبرو خواهد شد؛ زیرا کارشناسان رسمی بیمه مرکزی مجموع هزینه جایگزینی تمام خطوط با ماشین‌آلات نوی امروزی را مخرج کسر قاعده نسبی قرار می‌دهند. فرمول اعمال قاعده نسبی در این حالت به شرح زیر است:

$$\text{مبلغ پرداختی خسارت} = \text{مبلغ خسارت ارزیابی‌شده (بدون استهلاک)} \times \left( \frac{\text{سرمایه بیمه‌شده}}{\text{ارزش کل جایگزینی نو در زمان حادثه}} \right)$$

چنانچه سرمایه درج‌شده در بیمه‌نامه به میزان چشمگیری کمتر از ارزش نو روز تجهیزات باشد، شرکت بیمه موظف است این نسبت را اعمال کند. به منظور پیشگیری از این خسارت فاحش، صنایع ملزم هستند با بهره‌گیری از الحاقیه افزایش سرمایه (Endorsement of Increased Value) یا خرید کلوز تعدیل تورم (Escalation Clause) در فواصل زمانی منظم یا به محض افزایش رسمی نرخ ارز، سرمایه بیمه‌نامه‌های خود را به‌روزرسانی کنند تا سقف ارزش جایگزینی با بهای روز تطابق کامل داشته باشد.

کلمات کلیدی: ماده ۱۰ قانون بیمه، قاعده نسبی سرمایه، کم‌بیمه‌شدگی، کلوز تعدیل تورم، الحاقیه افزایش سرمایه، ارزیابی خسارت، کارشناس رسمی، فرمول خسارت.

تشریفات و شروط تعلیقی اجرای کلوز جایگزینی در مقررات بیمه مرکزی

تحت مقررات فنی و استانداردهای مصوب سندیکای بیمه‌گران و بیمه مرکزی، تحقق تعهدات کلوز جایگزینی منوط به احراز سلسله‌ای از شروط تعلیقی و التزامات شکلی است که تخطی از آن‌ها حق بیمه‌گذار برای دریافت خسارت بدون استهلاک را ساقط می‌کند. نخستین شرط حیاتی، قید زمانی بازسازی و جایگزینی است. بیمه‌گذار موظف است ظرف مدت معینی (که در استاندارد بازار بیمه ایران معمولاً ۶ الی ۱۲ ماه از تاریخ وقوع حادثه تعیین می‌شود و تنها با موافقت کتبی بیمه‌گر قابل تمدید است) عملیات اجرایی خرید، احداث یا بازسازی را آغاز کرده و پیش ببرد. دومین شرط، اصل انجام واقعی بازسازی (Actual Reinstatement Requirement) است؛ بدین معنا که بیمه‌گر هرگز وجه خسارت ناشی از جایگزینی نو را به صورت چک نقدی بدون احراز نوسازی به حساب بیمه‌گذار واریز نمی‌کند. خسارت تنها پس از انجام عملیات نوسازی یا همگام با ارائه صورت‌حساب‌های پیشرفت فیزیکی پروژه‌ها (مانند پیش‌فاکتورهای تأییدشده، مدارک گمرکی و گزارش‌های مهندسی ناظر) تسویه می‌گردد. چنانچه بیمه‌گذار به دلایلی نظیر عدم توجیه اقتصادی، ورشکستگی یا تصمیم هیئت‌مدیره از بازسازی انصراف دهد یا ظرف مهلت مقرر اقدامی صورت ندهد، تعهد بیمه‌گر به صورت خودکار به پرداخت ارزش واقعی (با کسر کامل استهلاک) تنزل می‌یابد. سومین شرط الزامی، عدم تغییر ماهیت و ظرفیت مازاد است؛ نوسازی نباید به قصد توسعه غیرمتعارف کارخانه، تغییر خطوط و ارتقای چشمگیر ظرفیت اسمی صورت گیرد، مگر اینکه هزینه‌های مربوط به مابه‌التفاوت ظرفیت و فناوری‌های فراتر مستقیماً توسط خود بیمه‌گذار پرداخت شود.

کلمات کلیدی: شروط تعلیقی، التزامات بیمه‌گذار، بازسازی واقعی، مهلت بازسازی، صورت‌حساب پیشرفت کار، استانداردهای بیمه مرکزی، تنزل به ارزش واقعی، ارتقای ظرفیت.

مدل محاسباتی خسارت در سناریوهای خسارت کلی و خسارت جزئی

محاسبه ریاضی و کارشناسی خسارت در کلوز جایگزینی بسته به وقوع خسارت کلی یا خسارت جزئی روندی متفاوت دارد:

در حالت خسارت کلی (Total Loss)، زمانی که خط تولید به طور کامل تخریب شده یا هزینه بازسازی آن از سرمایه بیمه‌شده فراتر رود، مبنای محاسبه عبارت است از هزینه خرید تجهیزات نو با کارایی مشابه، هزینه‌های دمونتاژ و پاکسازی محل، کرایه حمل دریایی یا زمینی، بیمه باربری، حقوق و عوارض گمرکی و در نهایت هزینه‌های نصب و راه‌اندازی (Erection & Commissioning). از مجموع این ارقام، ارزش بازیافتی (Salvage Value) ضایعات یا آهن‌آلات باقی‌مانده کسر می‌گردد، منوط بر اینکه مجموع ارقام پرداختی از سقف سرمایه بیمه‌شده مندرج در بیمه‌نامه تجاوز نکند.

در حالت خسارت جزئی (Partial Loss)، رویکرد کلوز جایگزینی تفاوت فاحشی با شرایط عمومی سنتی دارد. در شرایط سنتی، چنانچه قطعه‌ای تعویض شود، به دلیل نو شدن قطعه در ماشین کارکرده، درصدی به عنوان استهلاک یا سود ناشی از نو شدن قطعه از خسارت کسر می‌گردد (Betterment Deduction). اما ذیل کلوز جایگزینی، هزینه قطعات یدکی نو، دستمزد متخصصان و هزینه‌های تعمیراتی بدون هیچ‌گونه کسر بابت استهلاک محاسبه می‌شود. تنها کسورات قانونی مجاز عبارتند از:

فرانشیز (Deductible) توافق‌شده در بیمه‌نامه
ارزش اقلام داغی و قطعات آسیب‌دیده تعویض‌شده (ارزش اسقاط)
هرگونه کسر احتمالی ناشی از اعمال ماده ۱۰ قانون بیمه (در صورت اثبات کم‌بیمه‌شدگی در کل سرمایه)

حسابداران رسمی و ارزیابان خسارت با تدوین جدول ریز محاسبات مالی، مستندات خرید قطعات با فاکتورهای رسمی مورد تأیید سازمان امور مالیاتی و بانک مرکزی را ملاک تسویه ریالی قرار می‌دهند.

کلمات کلیدی: خسارت کلی، خسارت جزئی، ارزش بازیافتی، فرانشیز، هزینه‌های نصب و راه‌اندازی، کسورات قانونی، قطعات یدکی نو، جدول ارزیابی خسارت.

هم‌پوشانی کلوز با سایر الحاقیه‌ها: نوسان قیمت، هزینه‌های پاکسازی و پیشرفت تکنولوژی

یک پوشش استاندارد در خطوط صنعتی بزرگ هرگز به تنهایی و بدون الصاق شروط مکمل به حداکثر کارایی نمی‌رسد. شرکت‌های صنعتی برای بهینه‌سازی کلوز ارزش جایگزینی ناگزیر به ادغام آن با سه الحاقیه کلیدی دیگر هستند:

نخست، کلوز نوسان قیمت و ارزش افزوده (Escalation / Price Fluctuations Clause)؛ در قراردادهای بازسازی طولانی‌مدت که فرایند تأمین و ساخت ماشین‌آلات خارجی چندین ماه به طول می‌انجامد، این کلوز به صورت خودکار درصدی مشخص (مثلاً ۱۰ تا ۳۰ درصد) سقف تعهدات بیمه‌گر را متناسب با افزایش تورم عمومی یا جهش ارزی افزایش می‌دهد تا تعهد ارزش جایگزینی با کسری سقف مواجه نشود.

دوم، کلوز هزینه‌های پاکسازی، دمونتاژ و آواربرداری (Removal of Debris Clause)؛ در یک سایت پتروشیمی یا کارخانه فولاد پس از آتش‌سوزی، هزینه جمع‌آوری صدها تن آهن‌آلات دفرمه‌شده و ضایعات شیمیایی سنگین است. از آنجا که سرمایه کلوز ارزش جایگزینی اختصاصاً برای احداث نو در نظر گرفته شده، بیمه‌گذار بدون داشتن این الحاقیه ناگزیر است هزینه‌های سرسام‌آور خاک‌برداری را از محل سرمایه جایگزینی کسر کند که این امر توان مالی جایگزینی را تضعیف می‌نماید.

سوم، کلوز پیشرفت فناوری یا منسوخ‌شدگی (Technological Obsolescence Clause)؛ در دنیای صنعتی مدرن، خطوط تولیدی که ده سال قبل خریداری شده‌اند ممکن است امروز دیگر توسط کمپانی سازنده تولید نشوند. در این سناریو، بیمه‌گذار ناچار است نسلی جدیدتر با سیستم‌های اتوماسیون پیشرفته‌تر را خریداری کند. این کلوز به صراحت تعیین می‌کند که خرید مدل‌های ارتقایافته، تا جایی که نزدیک‌ترین معادل فنی موجود در بازار تلقی شوند، مصداق سوءاستفاده از کلوز جایگزینی نبوده و هزینه‌های آن تا سقف متناسب مورد تأیید بیمه‌گر خواهد بود.

کلمات کلیدی: کلوز نوسان قیمت، پاکسازی و آواربرداری، منسوخ‌شدگی تکنولوژی، الحاقیه ارزش افزوده، اتوماسیون صنعتی، سقف تعهدات، مدیریت هم‌پوشانی پوشش‌ها.

الزامات حسابداری، مدیریت ریسک و اقدامات کلیدی بیمه‌گذار در بازسازی

برای اطمینان از دریافت کامل و بدون مناقشه خسارت تحت کلوز جایگزینی، بنگاه‌های صنعتی نیازمند اتخاذ یک فرآیند جامع مدیریت ریسک دارایی و هماهنگی دقیق میان تیم‌های مالی، حقوقی و فنی هستند. از منظر استانداردهای حسابداری صنعتی، تجدید ارزیابی دوره‌ای دارایی‌های ثابت باید به گونه‌ای صورت گیرد که ارقام مندرج در صورت‌های مالی با واقعیات بازار ارز هم‌جهت باشند؛ اتکای صِرف به بهای تمام‌شده تاریخی در دفاتر حسابداری بزرگ‌ترین تهدید در اثبات سرمایه بیمه‌پذیر است. در گام دوم، در لحظه وقوع سانحه، ثبت دقیق و تشکیل پرونده کارشناسی خسارت مستلزم حفظ آثار صحنه، تهیه فیلم و عکس‌های مستند، فراخوانی فوری ارزیابان خسارت دارای پروانه رسمی از بیمه مرکزی و تهیه گزارش‌های علت‌یابی مستقل توسط کارشناسان رسمی دادگستری است. در جریان بازسازی خطوط، مدیران مالی موظفند تمام صورت‌وضعیت‌ها، مدارک مناقصات خرید تجهیزات، حواله‌های ارزی ثبت‌شده در سامانه نظارت ارز (سنا/نیما)، اسناد ترخیص گمرکی و بارنامه‌ها را در قالب دفاتر و سرفصل‌های مجزای پروژه بازسازی نگهداری نمایند. هرگونه ابهام، پرداخت‌های غیررسمی خارج از شبکه بانکی، یا عدم تطابق فنی میان تجهیزات قدیم و جدید می‌تواند به اعتراض کارشناسان بیمه‌گر، اعمال کسورات یا توقف پرداخت اقساط مرحله‌ای خسارت منجر گردد. انضباط مالی در فرایند بازسازی، شاهرگ حیاتی انتقال ریسک موفق به شرکت‌های بیمه است.

کلمات کلیدی: مدیریت ریسک، حسابداری دارایی‌های ثابت، تجدید ارزیابی، ارزیاب خسارت رسمی، سامانه سنا، اسناد گمرکی، انضباط مالی، دفاتر مجزای بازسازی.

بخش پرسش و پاسخ تخصصی

پرسش اول: اگر یک شرکت تولیدی دارای خط تولید با عمر ۱۵ سال باشد که در دفاتر مالی ارزش مستهلک‌شده آن نزدیک به صفر است، آیا می‌تواند از کلوز ارزش جایگزینی استفاده کند؟
پاسخ:
بله. مزیت بنیادین کلوز ارزش جایگزینی دقیقاً بی‌اثر کردن استهلاک دفتری و فیزیکی در ارزیابی خسارت است. در این حالت، شرکت بیمه‌گذار باید در ابتدای قرارداد، ماشین‌آلات را بر اساس ارزش خرید، نصب و راه‌اندازی تجهیزات نوی معادل در بازار روز ارزیابی کرده و حق‌بیمه متناسب با آن سرمایه را بپردازد. در صورت تحقق خسارت، شرکت بیمه مکلف است هزینه خرید خط تولید نو را بدون کسر استهلاک تأمین کند.

پرسش دوم: چنانچه نرخ ارز در میانه دوره بیمه‌نامه ۱۰۰ درصد افزایش یابد و در زمان حادثه خسارت رخ دهد، تسویه خسارت تحت کلوز جایگزینی چگونه خواهد بود؟
پاسخ:
اگر بیمه‌گذار با وقوع جهش نرخ ارز، بلافاصله اقدام به اخذ الحاقیه افزایش سرمایه نکرده باشد، در زمان ارزیابی خسارت با اعمال ماده ۱۰ قانون بیمه (قاعده نسبی سرمایه) روبرو خواهد شد. به عنوان مثال، اگر ارزش واقعی نو روز کارخانه ۲۰۰۰ میلیارد ریال برآورد شود ولی سرمایه بیمه‌شده در بیمه‌نامه به دلیل عدم اصلاح ۱۰۰۰ میلیارد ریال باقی مانده باشد، بیمه‌گر صرفاً ۵۰ درصد از خسارت ارزیابی‌شده را پرداخت خواهد نمود. برای مصونیت از این وضعیت، اصلاح فوری سرمایه بیمه‌نامه با جهش‌های ارزی امری اجتناب‌ناپذیر است.

پرسش سوم: اگر بیمه‌گذار پس از دریافت تأییدیه اولیه خسارت، تصمیم بگیرد که خط تولید را به دلیل رکود اقتصادی بازسازی نکند و سرمایه را در بازارهای مالی دیگر استفاده نماید، چه میزان خسارت دریافت خواهد کرد؟
پاسخ:
شرط تعلیقی کلوز جایگزینی، انجام واقعی عملیات بازسازی و نوسازی است. در صورتی که بیمه‌گذار از بازسازی منصرف شود یا عملیات را ظرف مهلت مقرر انجام ندهد، شرایط کلوز ارزش جایگزینی باطل شده و تسویه خسارت صرفاً بر مبنای ارزش واقعی روز با کسر کامل استهلاک متناسب با عمر و کارکرد دستگاه‌ها صورت می‌پذیرد که به مراتب رقمی کمتر از ارزش جایگزینی نو خواهد بود.

پرسش چهارم: آیا هزینه‌های نصب، راه‌اندازی، حمل‌ونقل و گمرک ماشین‌آلات وارداتی جدید در قالب خسارت کلوز ارزش جایگزینی پرداخت می‌شود؟
پاسخ:
بله، به شرط آنکه این هزینه‌ها در محاسبه سرمایه اولیه بیمه‌شده منظور شده باشند و تفکیک آن‌ها در جدول دارایی‌ها لحاظ گردیده باشد. مفهوم Reinstatement فراتر از صرف خرید کالا بوده و شامل بازگرداندن کامل خط به وضعیت عملیاتی آماده تولید (شامل حمل، بیمه باربری، گمرک، نصب، تست و راه‌اندازی) بدون خروج از سقف تعهد کل بیمه‌نامه است.

محاسبه خسارت در کلوز ارزش جایگزینی